Sensiz Bu Yurek Neylesin

Hani ilbaharın yazı özlemesi gibidir yaşam.

Şimdi ben hep sol yanımda taşıyorum  seni ve sensizliği zemheri  ayazında kar taneleri kıristal parçacıklar gibi savrulurdu rüzgarla gök yüzüne güneş bir gümüş tepsi gibi asılı kalmıştı ısıtmazdı bizleri senin bakışlarınla ısınırdık seni sensiz yaşamak en acı kader bana adeta .

Çocukluğumun yitik diyarı özlüyorum seni.

Şimdi Bak ilk bahar ve sonra yaz aşkımı aşkımızı yaz kalus dağına kara gözlerin ararat gibi asi ve heybetli özlüyorum seni  özlemin adı bumu ki özlemler içinde ben istanbulda sen bayazıtta aramızda uzak ırak ve yitik yollar .

Sensiz bu yürek neylesin .Neylesin sensizliği .

Bak bulut çökmüş bayazıt semalarına yağmur çiseliyor uryan gezer bir fakir ekmeksiz emeksiz gayesiz arar,arar durur bişeyleri bilmeden avare olmuş gezer durur.İlahi ve mitolojik çağlardan gelmişlerdi sanki bayazıt ovasına hurilerden kalma bir serzeniş var yankılanıyor kayaburnundan gelintaşına.

Abdigör suyundan içerler şifa niyetine yukarı bayazıtta pazan kurulmuş bir çiftçi satar yetiştirdiklerini kervanlar yürüyor Van'a Erzuruma kıtlık bastırmış sonra işkaller acılar ve gözyaşları sarmış yitik ve yitirilen bayazıt kalesini acılar içinde bayazıt kuçeleri ve mermiler yağıyor şakırdıyor üslerinden ölümler ve yitirilenlerin ardından.

Sensiz bu yürek neylesin .Neylesin sensizliği .Neylesin bayazıt bayazıtlılar olmadan.