Hiç kimsenin olmadığı kadar yalınsın sen.
Ve sana böylesi çok yakışıyor.
Aşkın başkalarının aşkına benzemiyor.
Severken yalnız kendin için seviyorsun.
Büyü değil sendeki gerçeğin ta kendisi.
Hiç kimsenin olmadığı kadar safsın sen.
Kötü olan her şeyden arınıp öyle çıkıyorsun karşıma.
Kendini düşünürken,
Koyu bencilliğin tuzağına düşmüyorsun. Dinliyorsun,öğreniyorsun,soruyorsun.
İnsanların kötü olabileceğine ihtimal vermiyorsun.
Belki de bu yüzden kötülük yaklaşamıyor yanına.
Saflıkla ördüğün bir duvar var kötülükle aranda.
Saflığını duruluğundan alıyorsun,
Sen iyi olanı seçiyorsun.
Hiç kimsenin olmadığı kadar çocuksun sen.
Saflık seni çocuk yapıyor.
Yüreğinde yaşatıyorsun o çocuğu.
Hiç büyütmüyorsun,büyütme.
Yaşadığın sürece seninle kalacak o çocuk,
Biliyorum.
Hiç kimsenin olmadığı kadar çekicisin sen.
Sana baktığımda hissediyorum
Kanımın akışının hızlandığını,
Tenimin ateşinin arttığını
Sana dokunmak tenini hissetmek
Deli bir heyecan veriyor bana.
Çekiciliğini çıkartmak için ortaya
Hiç bir şey yapmıyorsun.
Hiç kimsenin olmadığı kadar bendesin sen.
Seni tanıdığımdan beri başka bir insan oldum ben.
Aldım içime oturttum seni,
Bedenimin bir parçası yaptım.
Nerde olursam olayım benimlesin sen.
Konuştuğum sen
Yürüdüğüm sen,
Yaşadığım sen.