Delalê got, "hozano, hozanê bêxêr!
Jı bo mın ji bınıvisin çend şıêr"
Lê ne dest da ye, şıêr jı dıl dıkelın
Ew nayên nıvisandın bo xatır û zêr
Ne evindar bi bo te delalek tune
Dınya gulıstan be bo te gulek tune
Ger dılê te da agır û şewat nebe
Hezar çarin ji hebe bo te yek tune
Roj dıbe dilan e, ken û kêyf, deng û halan e
Roj dıbe şer û şin e, bı giri û nalan e
Gul bı stri ye heval, jiyan bê serêş nabe
Geh lı jor, geh lı jêr e bext, wek pêlên deryan e
Hozan tenê ye tım, ger yar û neyar bı sedan e
Zar lı ser koka xwe mezın dıbe, dara beyan e
Pesn û çepık zû wında dıbın wek agırê pûşê
Dıl bı xeyalan dıji û xem şirê şaıran e
Dı siyasetê da dıl, hevalo, dıvê hesın be
Roj tê ku dıjmınê te dost û dostê te dıjmın be
Zeman bêjenga bê eman, çı bıbe çı bıhêle
Ki zane, hêjaya te iro zêr, sıbe rısın be